Christengemeente Hermon

Lees hier een getuigenis van....

Melvin Pietersz JAKARTA, december 05.
Hallo allemaal, Laat ik beginnen met mijzelf en mijn gezin aan u voor te stellen. Ik ben Melvin Pietersz en getrouwd met Tamara. Wij hebben twee zonen. Onze oudste heet Noah (3 jaar en 4 maanden) en de tweede heet Josiah (10 maanden). Onze lokale kerkelijke gemeente heet Pinkstergemeente Kandil Emas te Winterswijk (Gouden Kandelaar). In de afgelopen zeven jaar heb ik de gemeente met het onderwijs vanuit Gods Woord mogen dienen. Sinds 1 februari 2004 werk ik fulltime voor Kandil Emas. Tamara heeft een hele tijd voor het COA gewerkt (Centraal Orgaan opvang Asielzoekers). Sinds 8 december 2005 wonen wij, voor minimaal 1 jaar, in Indonesië. Waarom? Om Gods wil te zoeken!

Moet dat specifiek in Indonesië gebeuren? Natuurlijk niet, maar wij denken dat God ons naar dit land heeft geroepen. Het woord denken geeft aan dat wij nog niet zeker weten of wij Gods stem duidelijk hebben verstaan. Wie laat familie, vrienden, huis, luxe, veiligheid, auto, een baan bij het COA, snelle internet-verbinding enzovoort achter om naar Indonesië te vertrekken terwijl het (nog) niet duidelijk is of het Gods wil is? Wij dus! Juist omdat het nog onduidelijk is hebben wij deze stap gezet. Wij hebben het volgende tegen God gezegd: "Heer wij denken dat U ons naar Indonesië roept. Om te ontdekken of dit echt Uw wil is zijn wij van plan om minimaal 1 jaar in dit land te gaan wonen. Wij willen geloven dat U in dit jaar duidelijk aan ons laat weten of wij werkelijk Uw stem hebben verstaan." Eenvoudig, nuchter en praktisch opzoek naar Gods wil voor ons leven! Wij hebben het niet alleen bij woorden gelaten. Nee, we wonen nu dus echt in Jakarta. "Hoe zijn jullie bij Jakarta gekomen?" zult u misschien denken. Nou, wij denken dat God deze stad voor ons heeft uitgekozen. Ik heb nu een paar keer het woord denken gebruikt, maar het is natuurlijk niet "luk-raak-denken" geweest. De oproep van God, om te vertrekken, heeft ons hart kunnen bereiken door middel van Gods Woord, bidden en vasten. Om het hele verhaal compleet te maken moet ik u ook vertellen dat ik tijdens het bidden in de nacht van 1 februari 2004 een gezicht ontving; dit gezicht is de reden van ons vertrek naar Indonesië. Ik weet niet of ik de inhoud van het gezicht via deze brieven met u zal delen. Wat ik u wel kan vertellen is dat wij, Tamara en ik, geloven dat de inhoud van het gezicht een boodschap is voor Indonesië en haar bevolking; dus ook voor de Molukkers. Wij worden hier in Jakarta door de kerkelijke gemeente GBI Mawar Saron opgevangen; Gereja Bethel Indonesia Mawar Saron. De voorganger is Pdt. DR. Jacob Nahuway, M.A. (hij is van Mo-lukse afkomst). Mawar Saron telt 10.000 leden. Hierdoor worden er op zondag 4 diensten gehouden. Op dit moment bouwt Mawar Saron een gebouw dat plaats zal bieden voor 10.000 stoelen. Het is een hele eer om met deze gemeente te mogen samenwerken (www.gbimawarsaron.org). Wij hebben hier een huisje voor 1 jaar gehuurd. Het is gelukkig maar 10 minuten lopen van de kerk vandaan. We zijn de afgelopen tijd ook druk geweest om de "vorige bewoners" weg te jagen; oftewel de kakkerlakken. Wij moeten, als gezin, nog even aan dit mooie land wennen . Maar dat komt allemaal goed. Ik hoop in de volgende brief iets meer te kunnen vertellen over onze activiteiten binnen Mawar Saron. Verder willen wij een ieder aanmoedigen om te bewegen in de dingen van God. De HERE nu zeide tot Abram:" Ga uit uw land en uit uw maagschap en uit uws vaders huis naar het land, dat Ik u wijzen zal; Ik zal u tot een groot volk maken, en u zegenen, en uw naam groot maken, en gij zult tot een zegen zijn" (Genesis 12:1-2 NBG). Achter elk offer schuilt een zegen. Sela!

Meer informatie kunt u vinden op de Website van Pinkstergemeente Kandil Emas

http://www.kandilemas.nl