G12

Pagina 1 van 11

Het Verhaal Van Bogota

Voorganger Cesar Castellanos ontwikkelde de G-12 strategie in zijn gemeente (de International Charismatic Mission) in Bogotá (Colombia). Deze strategie heeft al in heel de wereld effect gehad. Zelfs gemeenten die al behoorlijk groeien, bezien dit model en passen het aan hun eigen plaatselijke situatie aan.

Pastor Cesar Castellanos

"Wat voor soort gemeente wil je?"
Na een aantal jaren voorganger te zijn geweest merkte Cesar dat de traditionele methoden om een gemeente te laten groeien niet meer werkten. Hij belandde op een breekpunt en trad, geleid door de Heer, terug als voorganger om op de Heer te wachten. In 1983 begon God tot hem te spreken en vroeg hem: "Wat voor soort gemeente wil je leiden?" Cesar kon zich slechts een gemeente van 120 mensen voorstellen, de grootste die hij tot dan toe als voorganger had gediend.

Hij vertelt: "Ik probeerde dat aantal in gedachten te vergroten, maar het lukte me niet. En dus ben ik eens naar het zand op het strand gaan kijken. En toen ik er naar keek, werd elke zandkorrel een persoon, zodat ik honderdduizenden mensen begon te zien. Toen sprak de Heer: "Dit en nog veel meer zal Ik je geven als je in Mijn volmaakte wil blijft".

Na deze bemoediging stichtte Cesar de ICM. Zijn doel was om in de eerste zes maanden 200 mensen te bereiken. En dat gebeurde al in tijd van drie maanden! In 1986 ging hij naar Korea, vanwaar hij de door dr. Yonggi Cho onderwezen principes van de cellengemeente mee naar huis nam. Eind 1991 waren er 70 cellen. Castellanos riep het uit tot de Heer: "Heer, ik heb iets nodig dat de groei versnelt". En God toonde hem de ontbrekende schakel: het concept dat we nu G-12 noemen.

Hoe deed Jezus het?
Hij schrijft: "Ik kreeg een helder zicht op de bediening van Jezus. Massa s mensen volgden Hem, maar die massa s leidde Hij niet op. Hij leidde er maar twaalf op. Alles wat Hij met die massa s mensen deed, was de twaalf onderwijs geven. Toen stelde de Heer me nog een vraag: Als Jezus er twaalf opleidde, moet jij er dan meer of minder dan twaalf winnen? ".

1. Jezus koos twaalf mannen uit om de massa s te bereiken.
2. Hij bleef voortdurend bij deze twaalf totdat zij voldoende waren opgeleid. Toen liet Hij hen gaan, gaf hun gezag en kracht om van de volken discipelen te maken.
3. De roep is om de twaalf te vinden en Christus karakter in hen te reproduceren.

De vermenigvuldiging kwam
Hij begon met twaalf personen en Cesar Fajardo (zijn zwager) deed hetzelfde bij de jeugd. Samen zagen zij een groei die zijn weerga niet kende. Van 1991 tot 1994 groeide het aantal cellen van 70 naar 1200. Van 1994 tot 1999 zette die groei explosief door. Zij groeiden naar 20.000 cellen en 45.000 personen die de feestelijke samenkomsten regelmatig bezochten. Vooral 1996 was een gedenkwaardig jaar. Het aantal cellen groeide toen van 4000 naar 10.500. Inmiddels probeert ICM al niet meer om het aantal mensen bij te houden. Zij houden alleen het aantal cellen nog bij. Elke cel telt 6 tot 25 mensen. Alleen de jongeren al hebben 13.000 cellen.

De wekelijkse jeugddienst van de gemeente vindt op zaterdag plaats in een stadion met 20.000 zitplaatsen. Er zijn twee diensten waar ruim 30.000 jongeren op afkomen. Elke week geven tot 1000 jonge mensen voor het eerst hun leven aan Jezus.

Het geheim van het succes
Voorganger Cesar is op de cellenstructuur overgestapt ter bestrijding van de inertie van gemeenteleden dat zich altijd van de fulltime leider afhankelijk maakten. Hij geloofde dat nieuwe christen door middel van de cellen eerder op een plek terecht zouden komen waar ze goed werden opgevangen, zodat op hun beurt weer nieuwe gelovigen konden maken. Dit zou bevorderlijk zijn voor de vermenigvuldiging van zowel het ledental als het aantal cellen.

Het G-12 model bevordert de groei van de cellen en de opleiding van nieuwe leiders, en bewaart de eenheid binnen de gemeente. Het biedt iedereen kansen om zich te realiseren dat er een leider in hen schuilt en zo hun plaats in te nemen in het priesterschap van alle gelovigen.

De strategie is dat iedere cel groeit door evangelisatie. Naarmate de cel zich ontwikkelt, leidt de leider de leden op en laat hen dan gaan om zelf eigen cellen te vormen. Hieruit kiest de leider zijn of haar twaalf discipelen. En zo gaat het proces voort, want elke groep van twaalf zorgt weer voor een nieuwe groep van twaalf.

Op deze manier worden de cellen niet gedeeld. Zij vermenigvuldigen zich. En ieder krijgt voortdurend stimulansen, onderwijs en wordt in de oorspronkelijke groep van twaalf op een hoog niveau begeleid. En op hun beurt dienen zij weer in de cel die zij zelf hebben opgebouwd. Het in Bogotá toegepaste G-12 model kent vier fasen die zij de ladder van succes noemen: winnen, consolideren, opleiden tot discipel, uitzenden.